de kerststal volgens ella

Thuis bij mijn ouders wordt de kerststal iedere kerst met veel liefde opgezet. Al de beeldjes hebben een verhaal. Met veel zorg werd het oude doosje waar al de beeldjes gedurende de rest van het jaar in werden opgeslagen, opgelapt om weer te dienen als stal voor het kindje jezus. Inmiddels is deze vervangen door een echte kerststal, staat toch veel knapper! Toen wij nog jong waren, mochten we na de kerstdienst op kerstavond, het kindje jezus in zijn kribbe leggen. - Tot die tijd lag het arme ding ergens in een lade te wachten. - Liedjes zingen rond de kerststal en dan aan tafel voor het kerstontbijt. Ma heeft ook altijd speciale kleedjes die rond de kerst weer op de tafeltjes terecht kwamen en het hele huis straalt kerst uit.
Uiteraard vond ik dit alles op een bepaald moment allemaal een beetje stom - als puber heb je natuurlijk de taak om je af te zetten tegen je ouders, zo ook tijdens die familie gerelateerde dagen als kerst
Tja, en dan krijg je zelf kinderen en zit je aan de andere kant van de wereld en merk ik dat ik juist deze tradities zo mis. Vooral toen pa en ma de kerststal lieten zien via de skype, was dat voelbaar voor mij. Die kerststal staat symbool voor het thuis-gevoel dat ik bij hen ervaar.
Gelukkig beginnen wij ook onze eigen tradities te creëren, om zo een thuis te maken. Dus hebben wij een kerststal van de HEMA. Leve HEMA kan ik alleen maar zeggen, tja, je waardeert alles veel meer als je het niet meer hebt. (Jullie zijn gefortuneerde mensen daar in NL!! haha)
Goed, terug naar het onderwerp. Wij maken dus ook onze kerststal. Ella heeft er een dagtaak aan om de stal op orde te houden. Het is namelijk nogal druk in haar kerstverhaal. Alle dieren komen kijken, een groot gedrang en regelmatig valt er eentje en de rest volgt (domino day in het klein). Ook maakt ze zich wat zorgen om het kindje Jezus - stel dat de leeuwen of krokodillen hem nou opeten? Ik zeg dan dat dat natuurlijk niet gebeurd, want het kindje Jezus is heel speciaal. Maar ja, ze heeft wel gelijk dat ook die dieren honger krijgen. Een dilemma dus: mogen ze er wel bij of niet? En dus wordt er weer geschoven met dieren etc.
Gisteren kregen we later op de dag een pakketje uit NL van mijn ouders. In het pakje zat een cd met kerstliedjes, een kinderbijbel, chocolade kransjes en jawel hoor! Twee kleedjes van ma! Janken geblazen natuurlijk - die meiden keken me aan, snapten niet dat ik zo verdrietig werd van al die lekkere chocolaatjes. Ik heb het hen proberen uit te leggen en toen hebben we meteen de kleedjes neergelegd. Eentje onder de stal en eentje onder ons boompje.
Tradities worden voortgezet, ook aan de andere kant van de wereld of de meiden het nu willen of niet! Olé!